Zomer op papier, lente in de kou
Gierzwaluwen scheren over een tuin die warm probeert te zijn. Ergens in het donker vliegt een Barbastellus.
Midden juni, maar met 12 graden ‘s nachts voelt het alsof de zomer nog niet zeker weet of hij blijft. De Merel trok zich daar niets van aan. Eerst om 18:11, en 24 uur later opnieuw het laatste woord, een soort dagboekinschrijving die hij nooit overslaat.
De Gierzwaluwen waren massaal aanwezig. Als het donker wordt schieten ze laag over de straat, gillend, te snel om goed bij te stilstaan. Ze zitten al weken in een ritme dat niet stopt voor september. De Kauw roept een paar keer vanuit een dak, de Koolmezen deden hun ding tussen de struiken. Niets bijzonders, gewoon de vaste orde van de dag.
Wat de vleermuisensor oppikte was een ander verhaal. De Barbastellus barbastellus is hier geen gewone gast, en gisteravond was hij er toch. De Gewone dwergvleermuis en de Ruige dwergvleermuis zijn vertrouwde gezichten, maar een Barbastellus is iets om even bij te zitten. De maan was zichtbaar, 32% bewolking, precies het soort nacht waarop je buiten wil staan kijken naar dingen die je toch niet ziet.